دلنوشته های خودم
روز تلخ
منو ببخش که کنارت نیستم و نمیتونم ارومت کنم
من و ببخش که همیشه برات سختی داشتم
من و ببخش که دست بقیه سپردمت
غم آخرت باشه محبوب من
میدونم امشب چه عذابی داری میکشی
میدونم هیچ کس و نداری که گریه هات و بند بیاره
لعنت به سرنوشت بد
کاش بودم و دینم و بهت ادا می کردم
امیدوارم ارومت کنه این شبا که بابات و از دست دادی
نمیدونم خدا چرا کسایی رو می بره که جای هیچ کس و تنگ نکردن
برچسب:
نویسنده: نیما جعفرینژاد