دلنوشته های خودم
خاموشی گرفته ام
تمام حفره های دلم را
فراموشی گرفته ام
تمام دریچه های فکرم را
و آرام مچاله کرده ام
تمام تو را
در میان مشتم
مانند کودکی
که شاخه گلی را
مشت کرده باشد
در نزدیک ترین جای ممکن
به قلبش، به قلبش، به قلبش. . .
برچسب:
نویسنده: نیما جعفرینژاد